تحلیل انتقادی آراء مفسران در معنا و سبب "ضحک" در عبارت «...فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا...» (هود/71)

حسن اصغرپور, مهدیه دهقانی قناتغستانی

چکیده
آراء تفسیری در تبیین «ضحک» در «فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا» (هود/71) بر دو دسته است. برخی این واژه را به معنای «حائض شدن» گرفته‌اند و برخی دیگر آن را به «خندیدن» معنا کرده‌اند. کسانی که آن را به معنای «خندیدن» دانسته‌اند، در تبیین عامل خنده ده رأی متفاوت ارائه داده‌اند. بررسی این آراء نشان می‌دهد که بر هر یک از این آراء اشکالاتی وارد است. در سوی مقابل باز خوانی مجدد دیگر آیات قرآن کریم، متن تورات و نیز روایات می‌توان به رای جدید و برگزیده‌ای در تفسیر این آیه دست یافت. بر اساس شواهد، فرشتگان آنگاه که خود را مَلک معرفی می‌کنند و حضرت ابراهیم (ع) را از نگرانی می‌رهانند، اولاً نزول عذاب بر قوم لوط (ع) را اعلام می‌کنند، ثانیاً به فرزنددار شدن او بشارت می‌دهند. آنگاه پس از عکس العمل ساره و ابراهیم (ع) نسبت به خبر فرزنددار شدن، دوباره بشارت فرزنددار شدن را تکرار می‌کنند. براین اساس «فَضَحِكَتْ» بخشی از عکس‌العمل اولیه ساره به بشارت مذکور است و «فَبَشَّرْنَاهَا» » تکرار آن بشارت است.


کلمات کلیدی
ضحک در قرآن; تقدیم و تاخیر; مجمل و مبین; داستانهای قرآنی

بازدید: 59
ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )