دیدگاه قرآن درباره محیط زیست؛ انسان مدار یا عدالت محور

علیرضا نوبری

چکیده
محیط¬زیست موضوعی است که در دهه¬های اخیر مورد توجه بسیاری از اندیشمندان قرار گرفته است. روند تعامل نامناسب با محیط زیست زمینه بروز اختلالات و دگردیسی¬های جبران ناپذیری را در فرایندهای محیطی به وجود آورده است. گرچه راهکارهای قابل تأملی از سوی متفکران مرتبط ارایه شده است ولی تاکنون نتایج رضایت¬بخشی در کُند کردن تعامل نامناسب با محیط¬زیست به دست نیامده است. در نوشتار پیش¬رو محیط¬زیست و رفتار انسان در مواجهه با آن از نگاه قرآن مورد ارزیابی قرار گرفته است تا به این پرسش که "آیا از نگاه قرآن رابطه انسان و محیط¬زیست به طور مطلق انسان¬مدارانه است یا دیدگاه دیگری در تعامل انسان با محیط‌زیست مورد تأیید آن می¬باشد؟"پاسخ داده شود. نتیجه پژوهش آن شد که قرآن واقعیت ضرورت تعامل انسان با محیط¬زیست را تأیید کرده و او را جزیی از ساختار پیچیده محیطی می¬داند ولی از آنجا که قرآن ارایه دهنده ساختار ویژه¬ای از دین با عنوان دین فطری است بر این دیدگاه تأکید دارد که در تعامل انسان با محیط¬زیست هر انسانی مورد توجه نیست بلکه آن انسانی در محور این تعامل قرار می¬گیرد که بر اساس داده¬های دین فطری به توانمندی ارایه عدالت رفتاری رسیده باشد.


کلمات کلیدی
قرآن، محیط¬زیست، عدالت محوری، انسان¬مداری

بازدید: 64
ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )